منوی اصلی

پیوندها

president

سازمان همیاری شهرداریها

امور ایثارگران استان تهران

ورود کاربران

فرهنگ آپارتمان نشینی

  درآمد

 

با گسترش شهر نشینی و رشد جمعیت ، مسکن نیز مثل همه مسائل مربوط به اجتماع بشری ، دستخوش تغییر و تحول زیادی شد. اگر به دوران اولیه زندگی انسان بازگردیم ، غار ، کهن ترین مسکنی است که طبیعت به انسان ارزانی داشته است.با گذشت زمان ، انسان برای دستیابی به زندگی بهتر به خان سازی روی آورد. در آن دوران مسکن با مصالح موجود در طبیعت مثا شاخه ها ، پوست درختان نی و کاه ساخته می شد. ولی بعدها مسکن علاوه بر حفظ حراست انسان از گرما و سرما ، دارای ویژگی های دیگری مانند استحکام و امنیت نیز شد ؛ لذا شکل و نحوه ساخت بر اساس نیازهای جدید تغییر یافت تا هم پاسخگوی نیازهای اجتماعی باشد و هم به اندازه کافی ، مقرون به صرفه باشد. کمبود و گرانی زمین ، مردم را به سمت زندگی آپارتمان نشینی سوق داد. مسلما این نوع زندگی آداب ، فرهنگ و شیوه خاصی را می طلبد . ما در این بروشور سعی کرده ایم ضمن تشریح زندگی آپارتمان نشینی به بیان پاره ای از مشکلات و محاسن آن پرداخته و راهکارهایی چند را برای زندگی بهتر ارائه دهیم.

 

تاریخچه اجمالی آپارتمان سازی

 

به نظر میرسد کمبود جاوگرانی زمین ازقدیم بشر را به ساختن بناهای عمودی وادار کرده است. در روم باستان مردم مجبور به ساختن بناهایی با طبقه همکف سنگی و طبقاتی چوبی شدند که ارتفاع آن به اندازه 20 طبقه بود. در قرون وسطی ( قرن سیزده و چهارده ) خانه های سه و حتی چهار طبقه وجود داشته است . اولین مجموعه بزرگ مسکونی در قرن 19 (در سال 1848 ) در فرانسه برای اسکان 400 خانواده کارگری بوجود آمد . در اوخر همان قرن در شیکاگو اولین نمونه ساختمان مدرن و بلند مرتبه با اسکلت فولادی و پنجره های وسیع ساخته شد.

 

اولین مجموعه آپارتمانی در تهران

 

آپارتمان نشینی در ایران ، پدیده ای نسبتا جدید است که سابقه آن در تهران تقریبا به پنجاه سال قبل بر می گردد. از اولین مجموعه آپارتمان های تهران می توان به چهارصددستگاه ، نازی آباد ، شهر زیبا ، شهرک آپادانا ، اکباتان اشاره کرد.

 

 

 

 

 

مشکلات آپارتمان نشینی

 

در گذشته مردم در خانه های مستقل که حیاط داشت ، زندگی می کردند و به راحتی می توانستند آن گونه که می خواهند زندگی کنند. آن ها قادر بودند با صدای بلند حرف بزنند و بازی کنند. اگر چه برخی از این کارها نادرست بود ، ولی کمتر زیانی به دیگران وارد می کرد ؛ در حالی که در زندگی آپارتمان نشینی به دلیل فشردگی مکانی نباید تنها به خودت فکر کنی ، لذا همنوایی ، همیوئی و همگرایی با دیگران ، انعطاف پذیری در محیط جدید ، تحمل ، خویشتن داری و احترام به حقوق دیگران که جزئی از ضرورت های زندگی آپارتمان نشینی است نیازمند تکرار ، تمرین ممارست است تا در زمره عادات روزانه قرار گرفته و در نهایت تبدیل به فرهنگ گردد . خیلی از اختلافات و تنش ها در زندگی آپارتمانی به دلیل نبود سابقه زندگی جمعی است . حا این سوال مطرح می شود که مشکلات آپارتمان نشینی کدام ها هستند ؟ چگونه پیش می آیند ؟ در زیر برخی از آنها اشاره می گردد :

 

1 -  عادت های ناهمگون

 

یکی از مشکلات عمده آپارتمان نشینی ، تفوات فرهنگی ساکنین آنهاست . ساکنین مجتمع های مسکونی در سال های اولیه با عادت های زندگی غیر جمعی انس داشته ، هنوز به شرایط زندگی جدید عادت نکرده اند. تصور کنید خانواده ای را تا چندی پیش فرش خانه اش را در حیاط یا فضای باز می شسته و حالا بخواهد همین کار را در پارکینگ آپارتمان یا پشت بام انجام دهد ؛ حال آنکه این اعمال با زندگی آپارتمان نشینی سازگار نیست و برای دیگر ساکنین که به شیوه جدید انس گرفته اند ، غیر قابل تحمل به نظر میرسد.

 

2- نزدیک هم ، اما غریبه

 

پدیده آپارتمان نشینی ویژگی های اجتماعی خاص خود را دارد. افرادی که در کنار هم و با فاصله یک دیوار از هم زندگی می کنند ، اما با هم خریبه و ناشناس اند ؛ صدای یکدیگر رت از پشت دیوار های نازک می شنوند ولی از حال و روز هم بی خبرند . آن ها به لحاظ مکانی بسیار نزدیک ولی از نظر عاطفی از هم دورند .

 

3- تغییر مکرر همسایه ها

 

یکی دیگر از مشکلات آپارتمان نشین ها ، تغییر مکرر همسایه هاست . اقشار کم درآمد اجاره نشین که هر سال ناگزیر به تغییر مکان هستند نمی توانند ارتباط مستمری را با همسایگان خود ایجاد کنند و درنتیجه مشکلاتی همچون انزوا ، نبود ارتباط عاطفی و افسردگی همواره فرزندان را تهدید می کند.

 

4-  کاهش رفت و آمد های خانوادگی

 

فضای فیزیکی آپارتمان ها، اجازه مهمانی های بزرگ و مکرر را به افراد نمی دهد. چرا که رفت و آمد زیاد به دلیل سلب آسایش از همسایگان ، مناسب نیست و ساکنان معمولا مجبورند که مهمانی ها و مراسم ویژه ی خود را در خارج از منزل برگزار کنند . البته محدودیت معاشرت ها ممکن است از بار هزینه خانواده های بکاهد ، اما در عین حال موجب کاهش میزان روابط دوستانه و خانوادگی می گردد.

 

5- نبود مشارکت وروحیه جمعی

 

گاهی اوقات در زندگی آپارتمان نشینی ، عدم احساس مسئولیت ونبود روحیه جمعی مشاهده می گردد. بی تفاوتی افرادنسبت به یکدیگر (همسایه ها در آپارتمان ) سبب ایجاد عواقب ناخوشایندی می شود . مثلا فردی تنها در آپارتمانش فوت می کند و ساکنین مجتمع تا چند روز ازآن بی خبر می مانند ، از طرف دیگر ، عدم مشارکت در امور و فرار از مسئولیت ، مثل عدم پرداخت هزینه های مشترک و بی توجهی به بهداشت ساختمان ؛ موجب اختلاف بین ساکنان و هرج و مرج در محیط زندگی می شود .

 

6- کمبود فضا

 

اغلب در طراحی و ساخت مجتمع های آپارتمانی ، فضای مناسب برای امکانت فرهنگی و تفریحی لحاظ می شود به همین دلیل نه مکانی برای بازی بچه ها منظور شده و نه فضایی برای تفریح و استراحت خانواده ها وجود دارد لذا معمولا اطراف منزل مسکونی به محل بازی بچه ها تبدیل شده و سر و صدای ناشی از این مسئله برروی روان ساکنان تاثیر نامطلوبی می گذارد.

 

7- عدم اطلاع از قوانین

 

عدم اطلاع از قوانین ومقررات زندگی آپارتمان نشینی ، منشا برخی مشکلات است . تعمیر و بازسازی پشت بام ، نگهداری از تاسیسات ، خرید تجهیزات ایمنی ، پرداخت شارژ آسانسور ، نظافت قسمت های مشترک ساختمان و ... معمولا موضوع کشمکش میان ساکنان یک آپارتمان است .

 

8- چند نمونه

 

تعمیر خودروهای شخصی در پارکینگ و درمقابل بلوک های ساختمانی و آلودگی ناشی از به هم خوردن درب منازل ، عدم استفاده صحیح از وسایل برقی ، عدم استفاده صحیح از روشنائی راهروها ، استفاده از وسایل صوتی با صدای بلند ، نگهداری از پرندگان و حیوانات ، گرفتگی چاه های فاضلاب و چندین مورد دیگر که باید در مقررات مربوط به زندگی آپارتمانی مشخص شده و آموزش داده شود تا شرایط مطلوب برای زندگی بهتر فراهم آید .

 

93

تماس با شهردار

photo 2017 12 12 16 34 43

تصویر روز

بدون تصویر

اوقات شرعی

آمار بازدیدکنندگان سایت

1578426
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
170
481
1806
3420
17601
1578426

امروز: چهارشنبه، 02 مرداد 1398